سوالات متداول

برای یک طبقه‌ی اداری با حدود ۵۰ پورت و مسیر آماده، معمولاً یک تا دو هفته. در ساختمان در حال بهره‌برداری یا با نیاز به بسترسازی جدید، زمان بیشتر می‌شود. برنامه‌ی زمانی دقیق پس از سایت‌سروی و همراه با پیشنهاد قیمت ارائه می‌شود.

خیر. بازدید فنی و برآورد اولیه رایگان است. هزینه از مرحله‌ی طراحی تفصیلی و تهیه‌ی نقشه شروع می‌شود که آن هم در صورت عقد قرارداد اجرا از مبلغ کل کسر می‌شود.

برخی سازندگان معتبر کابل و کانکتور، در صورتی که کل سیستم با اجزای همان برند و توسط مجری تاییدشده اجرا و تست شود، عملکرد سیستم را برای ۲۵ سال گارانتی می‌کنند. شرط فعال شدن این گارانتی، تحویل گزارش تست کامل است.

هر دو. بسیاری از پروژه‌ها با طراحی و تهیه‌ی BOQ شروع می‌شوند و کارفرما بعداً برای اجرا تصمیم می‌گیرد. طراحی به‌صورت مستقل هم قابل سفارش است.

بله. پروژه‌های صنعتی و چندساختمانی را در سراسر ایران اجرا می‌کنیم. برای پروژه‌های کوچک خارج از تهران و البرز، معمولاً حداقل حجمی لازم است تا اجرا برای هر دو طرف منطقی باشد.

تخصص اصلی ما لایه‌ی پسیو است، اما در صورت درخواست کارفرما، سوییچ و اکسس‌پوینت را هم تامین و نصب می‌کنیم و پیکربندی اولیه را انجام می‌دهیم.

هزینه‌ی هر پورت به رده‌ی کابل، طول متوسط ران، نوع بستر (سینی، داکت یا کف‌خواب) و شرایط ساختمان بستگی دارد. در ساختمان اداری با مسیر آماده، هزینه‌ی هر پورت به‌مراتب کمتر از اجرای همان پروژه در ساختمان در حال بهره‌برداری است. برآورد اولیه را پس از سایت‌سروی و به‌صورت آیتم‌شده می‌دهیم.

بله. هر پورت با دستگاه کالیبره تست Permanent Link می‌شود و گزارش کامل به‌صورت فایل قابل ارائه به کارفرما و ناظر تحویل داده می‌شود. لینکی که حاشیه‌ی اطمینان کافی نداشته باشد پیش از تحویل اصلاح می‌شود.

در محیط اداری معمولی معمولاً خیر. در محیط صنعتی، نزدیکی به خطوط قدرت، یا اجرای متراکم Cat6A با PoE پرتوان، کابل شیلددار (F/FTP یا U/FTP) توصیه می‌شود — به شرطی که ارت شیلد هم درست اجرا شود، وگرنه اثر معکوس دارد.

در فیوژن دو سر فیبر با قوس الکتریکی ذوب و یکی می‌شوند؛ افت معمولاً زیر ۰٫۱ دسی‌بل و اتصال دائمی و پایدار است. اتصال مکانیکی سریع‌تر و ارزان‌تر است اما افت بیشتری دارد و در بلندمدت پایداری کمتری دارد. برای بک‌بون همیشه فیوژن پیشنهاد می‌شود.

پاورمتر فقط افت کل مسیر را می‌گوید. OTDR نقشه‌ی طول مسیر را می‌دهد: هر اسپلایس، هر کانکتور، هر خم اضافه و محل دقیق هر رویداد بر حسب متر. اگر روزی مسیر قطع شود، همان ترِیس اولیه محل مشکل را سریع پیدا می‌کند.

اگر تعداد یونیت‌ها کم است و فضای اتاق محدود، رک دیواری کافی است. اما اگر بیش از دو پچ‌پنل، چند سوییچ و یو‌پی‌اس دارید یا احتمال رشد وجود دارد، رک ایستاده هم دسترسی بهتری می‌دهد و هم تهویه‌اش قابل کنترل‌تر است.

خیر. عبور مشترک با خطوط قدرت هم از نظر استاندارد مجاز نیست و هم عملاً باعث نویز و افت کیفیت لینک می‌شود. مسیر دیتا باید جدا باشد و در تقاطع‌های اجتناب‌ناپذیر، عمود بر مسیر برق عبور کند.

سه کاربرد دارد: مبنای تحویل و تسویه با پیمانکار، شرط فعال شدن گارانتی سیستم سازنده‌ی کابل، و مرجع عیب‌یابی در آینده — وقتی سه سال بعد یک پورت مشکل پیدا کند، مقایسه با عدد روز اول فوراً می‌گوید مشکل از زیرساخت است یا از تجهیزات.

اصلاح می‌شود و دوباره تست می‌شود. پورتی که رد شده باشد تحویل داده نمی‌شود. معمول‌ترین دلایل، ترمینیشن نامناسب، خم تند و آسیب فیزیکی هنگام کشش است.

می‌گوید هر جزء زیرساخت باید شناسه‌ی یکتا و خوانا داشته باشد و این شناسه در همه‌ی مستندات یکسان باشد — روی پورت، روی پریز، در نقشه و در گزارش تست. نتیجه این است که هر کسی سال‌ها بعد بتواند بدون تماس با مجری، مسیر یک پورت را پیدا کند.